گفتگو با جناب آقای علی فرهمندی، مدیرعامل شرکت مایر ملنهوف و ویلفرید هاینزل

کد مصاحبه: ۲۱۹ - تاریخ درج: ۱۳۹۱/۰۲/۰۵ - مشاهده: ۷,۵۳۳

علی فرهمندی مدیرعامل شرکت مایرملنهوف و ویلفرید هاینزل تهران و در واقع مدیر دفتر رسمی این دو شرکت معتبر اتریشی در حوزه کاغذ و مقوا در ایران است
 

رای: ۳.۰۰
توسط ۱ کاربر - رای دهید
ابتدا خود را برای خوانندگان ما معرفی کنید و اینکه چه تخصصی دارید؟
 
 
علی فرهمندی هستم. تقریباً از سال 1376 با صنعت بسته­بندی در آن زمان در عرصه کارتن و شرکتهای کارتن­سازی در شرکتهای بنام کشور، فعالیت داشتم. چند سالی است که حوزه فعالیت خود را در زمینه انواع مقوا، کاغذ گلاسه، کاغذ تحریر، روکشهای مختلف و به صورت عام، هر چیزی که از خمیرکاغذ مشتق می­شود، توسعه داده­ام.
ü شرکت مایر ملنهوف و نیز هاینزل سیلز را برای مخاطبان معرفی کنید؟
 
شرکت هاینزل سیلز وابسته به مجموعه ویلفرید هاینزل، حدود 30 سال است که در ایران فعالیت دارد. 65 سال از تاریخ تاسیسش گذشته است. سالیانه حدود 1 میلیون و 900 هزار تن انواع خمیرکاغذ و مشتقاتش را در دنیا پخش می­کند. 26 دفتر در نقاط مختلف دنیا دارد که در ایران در طی 33 سال گذشته، به صورت دفتر نمایندگی فعالیت داشته­اند و به عنوان دفتر مستقیم خود کارخانه نبوده­اند. در بازه زمانی خاصی بنده مسئول ونماینده این شرکت بودم و در شرکت دیگری در صنعت کارتن سازی فعالیت داشتم. از سال 2009 دفتر مستقیم مجموعه هاینزل تاسیس شد و بنده مشغول به فعالیت در آن هستم. تفاوتی که این دفتر با سایر 25 دفتر موجود در دنیا دارد این است ما تولیدکننده هم هستیم. ما تولیدکننده خمیرکاغذ و تقریباً یکی از بزرگترین تولیدکنندگان خمیر در اروپا هستیم که با خیلی از شرکتهای فعال داخل کشور به عنوان تامین کننده اصلی­شان فعالیت می­کنیم. در سال 2009، پس از تاسیس این دفتر، براساس مطالعه و تحقیق عمیقی که انجام شده بود، بحث ادغام این شرکت (دفتر تهران) با شرکت مایر ملنهوف بود که شرکت مایر ملنهوف، مجموعه بسیار بزرگ و 100% خصوصی است. این مجموعه از سال 1913 تاسیس شده است و در واقع قدمتی 100 ساله دارد. شرکت مایر ملنهوف با دارا بودن کارخانه­های مختلف در کشورهای مختلف اروپایی، بزرگترین تولیدکننده مقوای پشت طوسی در جهان است. به انضمام اینکه این مجموعه صرفاً تولیدکننده مقوا نیست و در کنار تولید، بحث تبدیل و چاپ را هم دارد که یکی از بزرگترین چاپخانه­های گروه زنجیره­ای چاپخانه در اروپا نیز است. مزیتی که شرکت مایر ملنهوف دارد، این است که با دارابودن دفاتر فروش در نقاط مختلف جهان و به هرحال حجم تولید و تنوع مقوا، سبب شده که یکی از تعیین کنندگان قیمت مقوا در کل قاره اروپا، شمال افریقا، بخشهایی از خاورمیانه و بخشهایی از امریکای جنوبی باشد. طی مطالعاتی که این شرکت انجام داده بود، در ایران نیز هم در بحث چاپ و هم فروش مقوا سرمایه­گذاری کرد.
 
ü این شرکتها چه نوع مقواهایی و به نام چه برندهایی تولید می­کنند؟
 
کلیه محصولات شرکت با نام MM که مخفف نام مایر ملنهوف است، توزیع می­شوند
 
ü آیا شما نماینده انحصاری در ایران هستید یا کلاً خاورمیانه برعهده شماست؟
 
خیر. در حقیقت روند معمول به این شکل است که سیاست­گذاریهای هرچند کشور در دنیا توسط یک گروه خاص و دپارتمان خاص انجام می­شود که اداره مرکزی دفتر تهران، وین است و کل برنامه­ریزیها، قیمت گذاریها و استراتژیهای کلان در دفتر وین انجام می­شود.
 
ü ما شنیده­ایم که هاینزل مبادرت به تاسیس چاپخانه­ای در کهریزک کرده است، ضمن توضیحات در مورد خدمات این چاپخانه، مدیریت عامل و مدیران شرکت، فعالیت آنها را توضیح دهید؟
 
من عرض کردم که ما یک مجموعه هستیم و بنده در قسمت تولیدی مجموعه فعالیت می­کنم. سرمایه­گذاری چاپخانه توسط قسمت دیگر شرکت به نام مایر ملنهوف پکیجینگ انجام شده است. مدیرعامل چاپخانه هم آقای مهندس رحیمی هستند که طبیعتاً خودشان می­توانند توضیحات بهتری در خصوص مجموعه­شان به شما ارائه دهند. فقط در این حد می­توانم بگویم که این چاپخانه با توجه به استانداردهایی که رعایت کرده و با توجه به ویژگیهای خاص فنی که دارد، در خاورمیانه تک است و توانایی کیفی و کمی قابل توجهی دارد.
 
ü جایگاه و اهمیت صنعت کاغذ و مقوا را در جوامع امروزی چگونه می­بینید؟
 
در خصوص کشور عزیزمان ایران، می­توانم بگویم به جز یک شرکت که نسبتاً با کیفیتهای روز جهان همگام است، دیگر شرکتها در بحث صنعت کاغذ، متاسفانه فاصله زیادی با سایر کشورها دارند. بخشی از این مشکلات خارج از کنترل صنعتگران است و بخشی از آن برمی­گردد به مشکل نرم­افزاری و آموزش و دانش فنی. می­بینیم که کشورهایی مثل هند در حال حاضر در مقام صادرکننده تکنولوژی ساخت ماشین­آلات هستند ولی ما کماکان در بحث ماشین­آلات تقریباً حرفی برای گفتن نداریم، علی­رغم اینکه دوستان زیادی در این بازار زحمت می­کشند ولی به دلیل اعتقاد نداشتن به نوآوری، کپی­هایی است از تکنولوژی­های حداقل مربوط به دو دهه گذشته اروپا و طبیعاتاً آن کارایی وبازده مناسب را ندارند.
 
ü کیفیت محصولات داخلی را چگونه ارزیابی می کنید؟
 
بنده در جایگاه یک شرکت بازرگانی خارجی، اگر بخواهم در مورد کیفیت محصولات داخلی صحبت کنم، شاید برداشت جانب دارانه­ای از حرفهایم شود. منتها از آنجایی که شروع کار خودم در زمینه تبدیل و ماشین­آلات بوده است و همچنین تمام اعضای دفتر ما (از جمله خود من) یک دوره آکادمیک در زمینه چاپ و بسته­بندی، خطوط تولید و .... در شرکت مایر ملنهوف که یکی از معتبرترین آکادمی­های اروپایی است، گذرانده­ایم، می­توانم بگویم کاغذهایی که در ایران تولید می­شوند، شاید به زور بتوان به آنها کاغذهای تست لاینر درجه سه (TL3) گفت. حدود کمتر از 7 سال است که چند شرکت خصوصی باز وارد تولید کاغذهای شبه کرافت یا فلوتینگ در کنار کارخانه چوب و کاغذ مازندران شده­اند که این شرکتها هم به هر حال در زمینه تامین خمیر یا رسیدن به استانداردهای کاغذهای اروپایی مشکلاتی را دارند. برخلاف ایده­ای که در ایران هست که به دنبال تولید کاغذهایی با درصدهای بالای خمیر دست اول (virgin pulp) هستند، در اغلب کشورهای اروپایی و بعضی کشورهای آسیایی به دلیل مسئولیتهای زیست محیطی که دارند و منابع چوبی کمتری که در دسترسشان است، به سمت جایگزینهای چوبی خاص رفته­اند و به دنبال بالابردن پارامترهای فیزیکی و مقاومتی کاغذ بدون استفاده خمیرچوب هستند. کشور ما نیز باید در این زمینه با توجه به محدودیت منابع آبی، منابع جنگلی و مشکلات خاصی که در زمینه برداشت چوب داریم، سرمایه­گذاری کند. صنعتگران باید این حساسیت­شان را کم کنند و به دنبال جایگزین­های چوبی برای تولید کاغذ باشند. کما اینکه در خیلی از کشورها این کار انجام می­شود و ویژگی­های مقاومتی کاغذ تولیدی­شان با کاغذی که از خمیر دست اول ساخته شده برابری می­کند.
 
ü چه سیاستهایی را می­شود اعمال نمود تا یک بازار رقابتی در جهت حمایت مصرف کنندگان و ارتقاء کیفیت محصول اعمال نمود؟
 
یک بحث فرهنگی این مقوله دارد و آن هم بحث تفکیک زباله از مبدا است که در خیلی از کشورهای دنیا به صورت فرهنگ درآمده است. شما در هتلها، رستورانها، اداره­جات و .... می­بینید که عمدتاً زباله تر و خشکشان را جدا می­کنند. حتی الان خیلی از کشورها مثل آلمان و اتریش، کاغذهایی اندود شده و اندود نشده را نیز از هم جدا می­کنند و در زمینه جمع­آوری کاغذ باطله بسیار قدرتمند هستند. متاسفانه در ایران با توجه به مصرف سرانه کاغذ، نرخ جداسازی زباله خصوصاً کاغذ، نرخ قابل توجهی نیست و میزان زیادی از آن هدر می­رود و آن میزانی که قابل بازیافت است، به خاطر اینکه بازیافت به صورت خیلی کلی انجام شده، عمدتاً به درد قشر خاصی از تولیدکنندگان کاغذ می­خورد. به دلیل این جمع­آوری مخلوطی که انجام می­شود، در نتیجه نمی­توان روی کیفیت ثابتی از کاغذ تکیه کرد. به جز چند مجموعه بزرگ مثل چوکا، چوب و کاغذ مازندران و یا کاغذسازی کاوه، عمدتاً سایر کاغذسازی­ها یا ابزار مناسب برای کنترل کاغذ باطله و حفظ کیفیت مورد نظرشان را ندارند، یا دانش فنی آن را ندارند و یا به لحاظ مالی برایشان صرفه اقتصادی ندارد. به هر حال نتیجه ثابت است، این اصول رعایت نمی­شوند.
 
ü با توجه به وضعیت تحریم بانک مرکزی و تهدیدات جهانی، شرکت شما به چه صورت قادر به همکاری با واردکنندگان در جهت تسهیلات و گشایش اعتبارات است؟
 
تجربه نشان داده است که شرکتهایی که در ایران در صنعت کاغذ در حال فعالیت هستند، تا جایی که توانسته­اند در کنار مصرف کننده ایرانی ایستاده­اند. شرکت ما علی­رغم اینکه در سال 2009 خیلی از شرکتهای خارجی در حال خروج از ایران بودند، تصمیم به سرمایه­گذاری در ایران به صورت دفتر مستقیم نمودند. بنابراین این شرکت نوع نگاهش را عوض کرد و نگاه پایدارتری را برنامه­ریزی کرد و طبیعتاً همگام با فشارهای مختلفی که روی کشورمان است، بویژه در بحث تجارت و در زمینه بانکی و باربری، شرکت ما توانسته با بهره­گیری از کانالهای متعددی (25 کشوری که فعالیت می­کنند) که دارد به نحوی به صورت برنامه­ریزی شده و بدون وقفه وظیفه تامین کاغذ خود را در خصوص مشتریانش انجام دهد. علی­رغم کلیه فشارهای اقتصادی جهانی که در سال 2011 دنیا با آن مواجه بوده و مشکلات عدیده­ای که اتفاق افتاد، مثل تغییراتی که در کشورهای عربی و شمال افریقا انجام شد، شرکت مایر ملنهوف با برنامه­ریزی که انجام داد در سال 2011 حدود 11/1% رشد فروش داشت.
 
ü در مجموع آینده صنعت کاغذ و مقوا را چگونه می­بینید؟
 
صنعت کاغذ و مقوا بحث بسیار کلانی است. یکسری بحثهای اقلیمی است در خصوص تولید، یکسری مسائل مربوط به دسترسی به منابع اولیه بابت تولید است و دسترسی به تکنولوژی ساخت برای تولید که در تمام این زمینه­ها درصد کمی بومی سازی انجام شده است. در واقع ما وابستگی­مان به مواد اولیه تولید کاغذ و مقوا و تولید ماشین­­آلات و همچنین وابستگی­مان به دانش فنی، کماکان بسیار بالاست. با وجود اینکه تلاشهای بسیاری انجام شده، بویژه در 6-5 سال اخیر تغییرات و پیشرفتهای زیادی داشته­ایم. در نمایشگاههای مختلف از جمله نمایشگاه چاپ و بسته­بندی، شاهد تلاش دوستان و صنعتگران ایرانی در این زمینه هستیم اما برای یک جمعیت 70 میلیونی و یک بازار مصرف رو به رشد ایران، این تلاشها یا خیلی دیرهنگام انجام شده و یا اگر بخواهیم خیلی مثبت به آن نگاه کنیم، باید سرعتش را بیشتر کنیم. با این سرعت خیلی جایگاهی در این زمینه نخواهیم داشت.
 
ü کلام آخر؟
 
در آخر میخواهم در مورد مجلات تخصصی مانند مجله شما صحبت کنم. تنوع مجلات و اطلاعات بسایر خوب است و بحث حرفه­ای است. منتها در کنار این نشریات تخصصی بویژه در زمینه کاغذ، چاپ و بسته­بندی، به نظر بنده جای یک دید نو و تقویت اطلاع­رسانی خالی است. ما بحثهای فنی و تخصصی در یکسری مجلات چاپ و بسته­بندی داریم منتها این مجلات از یک سطحی شروع شده­اند که بحثهای پایه­ای­تر در آنها در نظر گرفته نشده است. شاید نیاز باشد که اینها از سطحهای پایه­ای­تری به این مباحث بپردازند. تکنولوژیهای روز جهان بررسی می­شود که اینها بسیار خوب است اما واقعیتی که در حال حاضر در چاپخانه­های ما اتفاق می­افتد چیست؟ آیا واقعاً به آن حد تکنولوژی رسیده­اند؟ در حقیقت منظورم این است که این صنعت کاغذسازی و چاپ و بسته­بندی در زمینه دانش فنی و نرم­افزاری دارد آسیب می­بیند. در ایران دستگاههای چاپ خوب زیاد داریم، اما چرا کیفیت چاپ ما روی همان کاغذی که از همان کشور وارد کرده­ایم و مرکبش هم از همان کشور خریده­ایم و در واقع مواد اولیه یکی است اما خروجی به صورت فاحشی تفاوت دارد و این مربوط به دانش اصولی و فنی است. خیلی از چاپخانه­ها و کارخانجات آشنایی با ویژگیهای تکنیکی کاغذ ندارند و این به مسیر تهیه کاغذ در ایران برمی­گردد. پروسه تهیه کاغذ در ایران سنتی است و عمدتاً کاغذ و مقوا ابتدا در بازار تهران و یا شهرستان منتقل می­شود و بعد چاپخانه­ها و شرکتها از این بازار کاغذ مورد نظرشان را تهیه می­کنند. این مسیر منسوخ شده­ای در دنیاست. مشتریان ما مستقیماً خود چاپخانه­ها هستند. در واقع روند معکوسی ما در ایران داریم. بنده بسیار تمایل دارم که در این حوزه فنی فعالیت بیشتری شود. شرکت ما با ترجمه و تالیف یکسری مباحث فنی و ارائه آنها به مشتریانش، سعی کرده است دانش فنی چاپخانه­ها و مشتریان خودش را بالا ببرد و بازدیدهای فنی رایگان برای مشتریانش فراهم کرده است.
 
"از اینکه وقت ارزشمند خود را در اختیار ما قرار دادید از شما بسیار متشکریم. امیدواریم که همواره در عرصه این صنعت بزرگ موفق و موید باشید."
 
 نشریه چکسه : شماره چهارم - اسفند ماه 1390

[بازگشت به فهرست]