بازیافت کاغذ، یک تیر و چند نشان

کد مقاله: ۱۱۷۹ - تاریخ درج: ۱۴۰۰/۱۲/۰۷ - مشاهده: ۹۵

در فرایند تولید کاغذ از الیاف گیاهی درختان، ۴۰۰ هزار لیتر آب و ۴ هزار کیلووات برق، مصرف می شود.

رای: ۳.۰۰
توسط ۱ کاربر - رای دهید
ضرورت بازیافت و نگاه فارغ از زباله به کاغذ، آنجا اهمیت پیدا می کند که بدانیم برای تولید هر تن کاغذ ۱۷ درخت قطع می‌شود؛ همچنین در فرایند تولید کاغذ از الیاف گیاهی درختان، ۴۰۰ هزار لیتر آب و ۴ هزار کیلووات برق، مصرف می شود. حال یک کارشناس صنایع کاغذسازی طرحی ارائه کرده که در آن کاغذ با هزینه کمتر و کیفیتی بهتر تولید می شود.
 
اهمیت بازیافت کاغذ و نگاه فارغ از زباله به این محصول از آنجا ضرورت دارد که برای تولید هر تن کاغذ باید ۱۷ اصله درخت قطع شود که هر درخت به طور متوسط قادر است سالانه ۶ کیلوگرم دی اکسید کربن را به اکسیژن تبدیل کند ولی با استفاده از بازیافت کاغذ، نیاز به قطع درخت در حدود یک چهارم کاهش می یابد.
 
علاوه بر این در فرایند تولید کاغذ از الیاف گیاهی درختان، ۴۰۰ هزار لیتر آب و ۴ هزار کیلووات برق، مصرف می شود. بنابراین تولید یک تن کاغذ بکر، هزینه های زیست محیطی و اقتصادی فراوانی دارد و مصرف درست و بهینه آن در گام نخست و استفاده مجدد از آن در گام بعد ضرورت تام می یابد.
 
بازیافت در مفهوم رایج آن در مدیریت مواد زائد به معنی استفاده مجدد از مواد دور ریختنی پس از اعمال بازیافت است. کاغذ به عنوان یکی از محصولات طبیعت سرسبز و جنگل های طبیعی و انسان‌کاشت امروزه سهم زیادی از کیسه های زباله خانگی و مراکز اداری و تجاری را به خود اختصاص می دهد و یکی از اقلام با ارزش مواد زائد جامد بوده که «سلطان زائدات» لقب گرفته است.
 
در این راستا یک محقق و کارشناس بازیافت کاغذ طرحی ارائه کرده که می‌تواند در فرایند بازیافت کاغذ موثر باشد.
 
مریم احمدی دکترای صنایع کاغذسازی در گفت‌وگو با ایسنا با اشاره به اهمیت بازیافت کاغذ و اقدامات پژوهشی در این راستا اظهار کرد: اجرای طرح تاثیر اکسایش الیاف بازیافتی بر روی خواص مقاومتی فلوتینگ یک پروژه آزمایشگاهی بوده و تست شده است که نقش موثری در افزایش ویژگی‌های مقاومتی کاغذ بازیافتی دارد.
 
وی افزود: هدف طرح یکی از روش های کاربردی برای افزایش مقدار گروه کربوکسیل الیاف ایجاد و تقویت پیوند هیدروژنی بین الیاف، تیمار شیمیایی با پروکسید هیدروژن و در نهایت حذف مصرف خمیر بکر به همراه کاهش مصرف انرژی و کاهش هزینه تولید است.
 
این‌ کارشناس از اهداف دیگر این طرح ارایه شده در رویداد ملی شتاب را از روش های نوین تولید و بهینه سازی الیاف کهنه توسط فرآوری های شیمیایی و مکانیکی به منظور افزایش سطح کیفی الیاف عنوان کرد و گفت: اجرای این طرح می تواند راهکاری جهت تولید کاغذهای مرغوب تر و با ارزش افزوده بیشتر باشد.
 
احمدی افزود: یکی از پر مصرف ترین انواع کاغذها، کاغذ های قهوه ای مصرف شده و کهنه بخش بسته بندی است که با اجرای طرح بازیافتی مناسب فرآورده های حاصل از کاغذ باطله در سطح ملی و بین المللی می‌تواند با فرآورده های حاصل از خمیر دست اول رقابت کند.
 
وی گفت: همچنین‌ در راستای استفاده مجدد از ضایعات در واحد تولید خرده چوب و تبدیل آن به چیپس برای تولید خمیر نیز طرحی توسط کارشناسان چوب  ارائه شد که در این طرح، تولید محصول با ارزش افزوده بالا مورد تاکید قرار گرفت.
 
این کارشناس با اشاره به روش اجرای طرح گفت: در این طرح از کارتن­‌های کناره بری عاری از مواد آلاینده ­های فیزیکی موجود در یارد واحد OCC استفاده شد. خمیرسازی با استفاده از خمیرساز آزمایشگاهی در درصد خشکی ۵ درصد انجام و شرایط مناسب برای تیمار سطح الیـاف مورد ارزیابی قرار گرفت.
 
احمدی افزود: پس از پایان مرحله تیمار شیمیایی و جداسازی مایع باقی مانده، شستشوی خمیر کاغذ و خنثی کردن آن انجام گرفت و مواد شیمیایی باقی مانده شامل هیدروکسید سدیم و پروکسید هیدروژن طبق دستور العمل آزمایشگاه مرکزی در شرکت چوب و کاغذ مازندران و نیز اندازه­‌گیری ویژگی ­های مقاومتی خمیر کاغذ طبق دستورالعمل ­های آیین نامه TAPPI انجام می‌گیرد.
 
وی ادامه داد: بحث تیمار شیمیایی مبنی بر آرایش و شکل­‌گیری گروه­های اسیدی بر روی دیواره الیاف، انعطاف پذیری، واکشیدگی در محیط آبی و افزایش توانایی تطابق و پیوندیابی الیاف در طی فرآیند کاغذسازی است.
 
دکترای صنایع کاغذسازی با اشاره به اهمیت این تحقیق در بازیافت کاغذ گفت: در این تحقیق، اکسایش سطح الیاف با پروکسیدهیدروژن با هدف کاهش مصرف خمیر بکر، افزایش گروه های هیدروکسیل و کربوکسیل در سطح الیاف، انعطاف پذیری، تورم الیاف و در پی آن افزایش نقاط اتصال پیوند بین الیاف و در نهایت افزایش مقاومت های مقوا و حفظ کیفیت محصول نهایی برای تولید انواع کاغذ فلوتینگ در ماشین کاغذ دو صورت گرفت.
 
احمدی افزود: نتایج یافته ها نشان می دهد، با یک مرحله تیمار شیمیایی، می توان به نتایج مطلوبی در تولید مقوای ۱۰۰ درصد بازیافتی دست یافت و با تغییر در فرآیند، برای تولید این محصول در آینده امیدوار بود.
 
 

[بازگشت به فهرست]