کد خبر:
۱۷۸۹
- تاریخ درج:
۱۳۸۸/۰۳/۰۵
- مشاهده:
۱,۲۰۷
محققان مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور، با همکاری سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، با افزودن نانورس به کامپوزیت چوب-پلاستیک ساختهشده از باگاس (تفاله نیشکر)، موفق شدند خواص مکانیکی و فیزیکی آن را بهبود دهند.
به گزارش خبرگزاری فارس، علیرضا عشوری، عضو هیئت علمی پژوهشکده صنایع شیمیایی سازمان پژوهشهای علمی و صنعتی ایران، گفت: هدف اصلی، بررسی تأثیر افزودن نانورس با درصدهای وزنی مختلف، بر خصوصیات فیزیکی و مکانیکی ماده مرکب ساخته شده از باگاس و پلی پروپیلن است.
وی افزود: همانطور که از نام مواد مرکب پیداست، این مواد از ترکیب و اختلاط دو یا چند ماده بهدست میآیند. کامپوزیتها، موادی چندجزئی هستند که خواص آنها در مجموع، از خواص هرکدام از اجزاء بهتنهایی، بهتر است و اجزای مختلف، کارایی یکدیگر را بهبود میبخشند. در این میان، گروهی از این مواد به نام مواد مرکب چوب-پلاستیک بهدلیل ویژگیهای برتر نسبت به دو ماده اصلی تشکیلدهنده (چوب و پلاستیک)، کاربردها و مصارف متعددی ازجمله در صنعت ساختمان، خودروسازی، هوافضا و ... پیدا کردهاست.
عشوری گفت: در این بررسی، از آرد باگاس (30%) بهعنوان ماده لیگنوسلولزی تقویتکننده، پلیپروپیلن (70%) بهعنوان ماتریس و انیدریدمالئیک پروپیلنی (MAPP)، بهعنوان عامل جفتکننده (2% و 4%) استفاده شد. نانورس (Nanoclay) با درصد وزنی 4%، به این مواد افزوده شد و سپس خصوصیات مکانیکی مانند استحکام و مدول کششی، استحکام دربرابر ضربه) و همچنین برخی از خصوصیات فیزیکی (از جمله میزان جذب آب، در مدت 24 ساعت مورد بررسی قرار گرفت.
عشوری، با بیان این مطلب که با استفاده از نانوپرکنندهها/تقویتکنندهها در مواد مرکب چوب-پلاستیک، برخی خواص مکانیکی و فیزیکی این مواد را به صورت قابل ملاحظهای میتوان ارتقاء داد، اظهار داشت: در مقاله مذکور، به تأثیر نانورس در این زمینه پرداخته شدهاست که نتایج نشان داد که بهجز مقاومت به ضربه، سایر خصوصیات مکانیکی و فیزیکی، با افزایش نانورس، بهبود قابل ملاحظهای یافتهاست.
به گزارش ستاد فناوری نانو نتایج این پژوهش در سطح نیمه صنعتی (Pilot plant)، در صنایع چوب-پلاستیک (بهخصوص با کاربرد در صنایع خودرو)، قابل استفاده است.
این تحقیق، با همکاری امیر نوربخش (عضو هیئت علمی مؤسسه تحقیقات جنگلها و مراتع کشور) در بخش علوم و تحقیقات چوب و فرآوردههای آن انجام شدهاست و جزئیات آن در مجله Applied Polymer Science (جلد 112؛ صفحات 1390-1386؛ سال 2009) منتشر شده است.