مدل پیشنهادی با عنوان Working Forest Landscape Model، مناطق منتخب را به سه ناحیه مدیریتی به‌هم‌پیوسته تقسیم می‌کند:
جنگل تولیدی (Working Forest)
کاربری چندمنظوره (Multiple Use)
حفاظت و صیانت (Conservation and Protection)
استان بریتیش کلمبیا برای شناسایی مناطق مناسب، با First Nations یا جوامع بومی همکاری می‌کند. همچنین گفت‌وگوهای هدفمند با فعالان صنعت، دولت‌های محلی و سایر گروه‌های ذی‌نفع در مرحله اولیه این طرح انجام خواهد شد. انتظار می‌رود مناطق منتخب در پاییز ۲۰۲۶ اعلام شوند.
این مدل هنوز در مرحله آزمایشی و اکتشافی قرار دارد و در سراسر بریتیش کلمبیا به اجرا گذاشته نشده است. دولت استانی قصد دارد ابتدا این رویکرد را در چند منطقه منتخب آزمایش کند و پس از ارزیابی نتایج اولیه، فرآیند گسترده‌تر مشارکت و مشورت عمومی را آغاز کند.
جنگل‌های تولیدی
در مناطق Working Forest، اولویت اصلی با تولید پایدار چوب خواهد بود و هدف آن ایجاد یک بستر عملیاتی قابل پیش‌بینی‌تر برای شرکت‌های جنگلداری، کارکنان و جوامع محلی است.
این مدل قصد دارد برنامه‌ریزی جنگلداری را از رویکرد برداشت چوب بر اساس مجوزهای موردی به سمت یک چارچوب بلندمدت و قابل پیش‌بینی‌تر سوق دهد؛ چارچوبی که به فرآیندهای صدور مجوز کمتری نیاز داشته باشد.
مناطق چندمنظوره
مناطق Multiple Use فعالیت‌هایی مانند کاهش خطر آتش‌سوزی جنگلی، احیای اکوسیستم‌ها، حفاظت از حوزه‌های آبخیز، بهبود زیستگاه‌ها و سازگاری با تغییرات اقلیمی را در بر خواهند گرفت.
در این مناطق نیز امکان ادامه فعالیت‌های جنگلداری با مدیریت دقیق و کنترل‌شده وجود خواهد داشت.
مناطق حفاظت و صیانت
مناطق Conservation and Protection عمدتاً بر تنوع زیستی و حفظ یکپارچگی اکولوژیکی تمرکز خواهند داشت.
استان اعلام کرده است که این مناطق به تحقق تعهد بریتیش کلمبیا برای حفاظت از ۳۰ درصد از اراضی استان تا سال ۲۰۳۰ کمک کرده و اجرای برنامه اقدام برای جنگل‌های کهنسال (Old Growth Action Plan) را نیز تکمیل خواهند کرد.
دولت همچنین در حال بررسی اجرای اصل «عدم کاهش خالص» (No-Net-Loss) برای مناطق جنگل تولیدی و مناطق حفاظت‌شده است. بر اساس این ایده، میزان زمین اختصاص‌یافته به هر یک از این دو گروه در طول زمان ثابت باقی خواهد ماند.
با این حال، دولت استان تأکید کرده است که این اصل و سایر بخش‌های مدل همچنان نیازمند توسعه و بررسی بیشتر هستند.
این رویکرد قرار است در کنار برنامه‌های موجود مدیریت چشم‌انداز جنگل، طرح‌های کاربری زمین و ابتکارات تحت رهبری First Nations اجرا شود و جایگزین آنها نخواهد شد. تصمیمات دقیق مدیریتی همچنان از طریق همین فرآیندهای برنامه‌ریزی تدوین خواهند شد.
بریتیش کلمبیا می‌گوید این مدل می‌تواند به تثبیت زمین‌های جنگلی اقتصادی کمک کند؛ زمین‌هایی که در حال حاضر از برداشت سالانه ۴۵ میلیون مترمکعب چوب پشتیبانی می‌کنند.
این طرح همچنین با هدف افزایش اطمینان سرمایه‌گذاری در شرایطی مطرح شده که صنعت جنگلداری استان با چالش‌هایی مانند تعطیلی کارخانه‌ها، محدودیت تأمین الیاف چوب، ضعف بازار خمیرکاغذ و ادامه اعمال عوارض و تعرفه‌های آمریکا مواجه است.
از جمله تحولات اخیر می‌توان به برنامه Canfor برای تعطیلی دائمی کارخانه خمیرکاغذ Northwood در پرینس جورج و تصمیم Domtar برای توقف فعالیت نامحدود کارخانه خمیرکاغذ Howe Sound و تأسیسات چیپ‌سازی Bayview Fibre در پورت ملون اشاره کرد.
حمایت اتحادیه‌های کارگری و نگرانی‌های زیست‌محیطی
اتحادیه United Steelworkers که نماینده نزدیک به ۱۰ هزار کارگر صنعت جنگلداری در بریتیش کلمبیا است، مدل پیشنهادی را گامی در مسیر درست توصیف کرد، اما از دولت خواست روند اجرای آن را سریع‌تر پیش ببرد.
این اتحادیه معتقد است تعریف مشخص مناطق جنگل تولیدی می‌تواند اطمینان بیشتری در زمینه تأمین الیاف چوب، تولید داخلی و اشتغال ایجاد کند.
این اتحادیه همچنین خواستار تصویب قانونی برای ایجاد سمت کمیسر حفاظت از مشاغل جنگلداری (Forestry Jobs Protection Commissioner) شده است تا از تعطیلی‌های قابل پیشگیری کارخانه‌ها جلوگیری کرده و مشاغل پایدار را حفظ کند.
در مقابل، سازمان Sierra Club BC درباره نحوه تعیین مرز و تعریف این مناطق ابراز نگرانی کرده است.
این سازمان هشدار داده است که مرتبط کردن این مدل با هدف مشخص برداشت چوب، بدون وجود سازوکارهای روشن برای حفاظت از طبیعت، می‌تواند فشار بیشتری بر جنگل‌های کهنسال باقی‌مانده وارد کند.
این گروه زیست‌محیطی خواستار مشورت گسترده با First Nations و مردم شده است.
دولت بریتیش کلمبیا اعلام کرده است که در فرآیند طراحی این مناطق، جوامع بومی، جوامع محلی، نمایندگان صنعت، دولت‌های محلی، متخصصان اکولوژی و کارشناسان جنگلداری مشارکت خواهند داشت.