کد خبر:
۱۱۲۴۴
- تاریخ درج:
۱۴۰۴/۱۱/۲۹
- مشاهده:
۱۵۴
بخش تولیدی اروپا در بحران قرار دارد؛ به‌طوری‌که سطح تولید در سال ۲۰۲۵ نسبت به سال ۲۰۱۸ تا ۴۰٪ کاهش یافته و در نتیجه، حدود ۲۰۰ هزار شغل در سال گذشته از بین رفته است. در میان این رکود، صنعت خمیر و کاغذ — با وجود مشکلات خاص خود — به‌عنوان یک نقطه اتکا و بخش نسبتاً مقاوم ظاهر شده است؛ موضوعی که بر ضرورت فوری یافتن راهکارهای پایدار برای حفظ رقابت‌پذیری اروپا تأکید می‌کند.
گزارش شرکت Deloitte که پیش از برگزاری نشست غیررسمی سران کشورهای اتحادیه اروپا در Alden-Biesen در تاریخ ۱۲ فوریه منتشر شد — نشستی که هدف آن بررسی راهکارهایی برای مقابله با کاهش رقابت‌پذیری اتحادیه اروپا است — نشان می‌دهد که بهره‌برداری از زیست‌توده و چرخش‌پذیری مواد (اقتصاد چرخشی) از عوامل کلیدی در تقویت رقابت‌پذیری صنعتی اروپا هستند. با این حال، اگر اقدام فوری صورت نگیرد، اروپا در معرض خطر از دست دادن جایگاه رهبری خود در حوزه زیست‌اقتصاد قرار خواهد گرفت.
قوانین اتحادیه اروپا همچنان مانعی برای رقابت‌پذیری و توسعه مرتبط با زیست‌توده هستند. بخش جنگل‌داری که تحت قوانین و سازوکارهای ملی اداره می‌شود، علاوه بر آن با بیش از ۱۰۰ مقرره اتحادیه اروپا نیز مواجه است؛ امری که رشد این بخش را پیچیده و دشوار می‌کند. همچنین چرخش‌پذیری، به‌ویژه جمع‌آوری کاغذ برای بازیافت، هنوز در سراسر اروپا بسیار پراکنده و غیرهماهنگ است. این پیچیدگی‌های قانونی، پرسش‌های مهمی را درباره میزان تعهد اروپا به اولویت دادن به محرک‌های اصلی تغییر مطرح می‌کند.
صنایع اروپایی تحت بالاترین استانداردهای جهانی در زمینه پایداری، ردپای کربنی، شرایط کار و نوآوری فعالیت می‌کنند. با این حال، این استانداردهای بالای محیط‌زیستی و اقلیمی به‌قدر کافی در تقاضای بازار منعکس نمی‌شوند و در نتیجه، شرایط رقابت نابرابری ایجاد می‌شود؛ به‌گونه‌ای که محصولات و مواد مبتنی بر سوخت‌های فسیلی — که اغلب از خارج اروپا تأمین می‌شوند — از مزیت برخوردار هستند. صنعت از معرفی سیاست‌های محتوای محلی و ترجیح تولید اروپایی (با طراحی دقیق) حمایت می‌کند؛ به‌عنوان ابزاری برای افزایش تاب‌آوری در زنجیره‌های ارزش حیاتی و تقویت خودمختاری راهبردی اروپا.
گزارش Deloitte همچنین بر کمبودها و پیچیدگی ابزارهای عمومی که پروژه‌های نوآورانه کاهش کربن در صنعت را تأمین مالی می‌کنند، تأکید می‌کند. یکی از دلایل این مشکل آن است که درآمدهای حاصل از سامانه تجارت انتشار اتحادیه اروپا (ETS) به اندازه کافی به‌درستی بازتوزیع نمی‌شوند. میزان بودجه‌ای که کشورهای عضو می‌توانند بالقوه از این طریق ایجاد کنند، می‌تواند برای توان صنعت در دستیابی به اهداف سخت‌گیرانه کاهش کربن تا سال ۲۰۳۰، یک «عامل تحول‌آفرین» باشد.
نقل‌قول‌هایی از یوری رینگمن (Jori Ringman)، مدیرکل Cepi:
«صنعت خمیر و کاغذ اروپا تاکنون میزان انتشار گازهای گلخانه‌ای خود را نسبت به سطح سال ۲۰۰۵ بیش از ۵۰٪ کاهش داده است.»
«اما در شرایط فعلیِ قیمت بالای انرژی، تقاضای پایین، هزینه‌های بالا و جنگ تجاریِ ادامه‌دار، چاره‌ای نداریم جز اینکه از سران اتحادیه اروپا که در Alden-Biesen گرد هم آمده‌اند درخواست کنیم سطح تخصیص رایگان را حفظ کنند، فهرست تأسیسات واجد شرایط صنعت خمیر و کاغذ در دوره ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ را بدون تغییر نگه دارند، و هرگونه اقدام افزایش‌دهنده هزینه‌های کربن را تا سال ۲۰۳۰ متوقف کنند.»